[FiC] Singular - เรื่องคืนนั้น...?

posted on 08 Mar 2011 12:48 by water-melon

 

 

 

ก็แค่อยากให้(ปลาวาฬ)รู้... ว่าบ้าคู่นี้อยู่นะ ^^

 

 

แฟนฟิคเรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับศิลปินทั้งสิ้น ทั้งหมดเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น. 

ค่อย ๆ จิ้นกันเบา ๆ นะคะ  :))

 

 

 

 

 

ในที่สุดก็สำเร็จ...

 

เจ้าของฉายา ‘ทศเทพ’ ยิ้มให้รางวัลสีสดที่อยู่ในมืออย่างยินดี ขณะที่คิดย้อนหลังไปถึงวันแรกที่ตนแต่งเพลง วันแรกที่ได้พบกับดูโอของเขาในห้องอัดเสียงนั่น วันแรกที่ได้ร้องเพลงร่วมกับเสียงกีตาร์ของเขาคนนั้น ความฝันที่ถูกเติมเต็มให้เป็นจริง...

 

ปัง!

 

ตุบ!

 

คุณชายทศหันขวับไปมองต้นเสียงอย่างตกใจ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเห็นว่าเป็น ‘คุณมาเฟียใจหล่อ’ นี่เองที่เมาแอ๋เข้ามาในห้อง แถมยังล้มตัวลงนอนบนเตียงของเขาหน้าตาเฉย กลิ่นแอลกอฮอลล์ที่โชยมาทำให้ใบหน้าสวยเป๊ะย่นจมูกนิด ๆ อย่างไม่พอใจ

 

....ทำไมต้องมาที่นี่ด้วยนะ บ้านตัวเองไม่มีให้กลับหรือไงกัน

 

ร่างบางก้าวไปหากีตาร์แมนของตนอย่างหัวเสียนิด ๆ กะว่าจะเหวี่ยงใส่คนเมาซักหน่อย

 

แต่พอเห็นใบหน้ายิ้ม ๆ เปี่ยมสุขอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็นนั้นก็พลอยยิ้มตามจนลืมความโกรธไปหมด... (ถึงจะรู้ว่าเกิดจากฤทธิ์เหล้าก็เถอะ!)

 

“นัท... นัท....”

 

เรียกไปพลางเขย่าตัวไปพลาง แต่คนเมาก็ยังนอนนิ่ง...

 

‘คนสวย’ ส่ายหัวอย่างเหนื่อยหน่ายกับพฤติกรรมของดูโอ ก่อนจะตัดสินใจคว้าผ้าเช็ดตัว เดินเข้าห้องน้ำไป โดยที่ไม่รู้ว่ารอยยิ้มของคนที่แกล้งหลับอยู่บนเตียงเปลี่ยนไปเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทั้ง ๆ ที่นัยน์ตาสีดำยังปิดสนิท!

 

“นัท ตื่นรึยัง?”

 

ร่างที่บอบบางเกินมาตรฐานชายไทยก้าวออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับเรียกคู่หู แต่ภาพที่เขาเห็นกลับเป็นคนเดิมที่ยังนอนอยู่ที่เดิมและท่าเดิม...

 

แปลก.... ถึงจะเมาก็เถอะ แต่ก็ไม่น่าจะหลับสนิทขนาดไม่เปลี่ยนท่าเลยนะ ไม่เมื่อยหรือไง?

 

“นัท...” เขย่าตัวแรง ๆ อีกครั้ง แต่คุณครูท่าทางจะหลับสนิทเสียเหลือเกินถึงได้นอนนิ่งเป็นหุ่นขนาดนี้

 

‘นางฟ้า’ ของแฟนคลับมุ่นคิ้ว ก่อนจะถอนหายใจอีกระลอก แล้วล้มตัวลงนอนข้าง ๆ ดูโออย่างไม่คิดติดใจอะไร

 

มันจะง่วงจัด เมาจัด หรืออะไรก็เถอะ แค่เหลือที่บนเตียงไว้ให้เขานอนบ้างก็ถือเป็นบุญโขล่ะ ถ้าคุณชายโชตินอนดิ้นเละเทะกว่านี้ล่ะก็ เขาคงต้องระเห็จไปนอนพื้นไม่ก็โซฟารับแขกข้างล่างแน่

ความเหนื่อยจากการลุ้นมาทั้งวันทำให้ร่างบางหลับสนิทอย่างรวดเร็ว...

 

 

โดยที่ไม่รู้ว่ามีสายตาของใครอีกคนที่แอบจ้องมองอยู่

 

 

ฟึ่บ...

 

 

จุ๊บ!

 

 

ใบหน้าสวยหวานถูกแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเมื่อสัมผัสถึงอ้อมกอดอุ่น ๆ จากด้านหลังและสัมผัสแผ่วเบาที่แก้มขวา ปกติก็เป็นคนตื่นง่ายอยู่แล้ว ยิ่งถูกปลุกด้วยวิธีนี้ก็ยิ่งตื่นง่ายเข้าไปใหญ่

 

ถึงจะยิ้มหวานละลายใจแฟนคลับแค่ไหน แต่คนสวยก็เลือกที่จะซ่อนยิ้มไว้ไม่ให้คนข้างตัวได้ใจไปมากกว่านี้

 

“ปล่อย...”

 

เสียงเย็น ๆ ถูกส่งออกไปพร้อมนัยน์ตาดุ ๆ อย่างเคย ปกติถ้าคุณมาเฟียเจอโหมดโหดแบบนี้ก็จะถอยกลับไปตั้งหลักบ้าง แต่คราวนี้ไม่ใช่...

 

เขาถูกกอดแน่นขึ้นอีก...

 

“นัท....”

 

“ไม่ปล่อยครับ กลัวโดนแย่งไปอีก”

 

“แย่ง?”

 

เขาขมวดคิ้ว นึกไม่ออกว่าใครแย่งใครตอนไหน

 

“ซินคงนึกไม่ออกสินะ? หึ...”

 

ดูเหมือนมาเฟียจะทำหน้าผิดกฎหมายเต็มสตรีมอีกแล้ว ....ในงานก็ไม่เห็นจะมีอะไรนี่นา ตัวติดกันแทบจะตลอดเวลาด้วยซ้ำ จะแยกกันก็เฉพาะตอนแจกลายเซ็นกับพบปะแฟน ๆ นิดหน่อย นอกนั้นก็....

 

....ก็ไม่มีอะไรนี่หว่า

 

“นัท”

 

เรียกชื่ออีกฝ่ายสั้น ๆ ห้วน ๆ เพราะเริ่มอึดอัด ทั้งร้อนทั้งอึดอัด เดี๋ยวแม่ถีบตกเตียงซะนี่!?!

 

“ซินครับ นัทไม่ปล่อยครับ ไม่ปล่อยจนกว่าจะนึกออกว่าไปทำอะไรที่ไหนกับใครมา”

 

ทำอะไร ที่ไหน ยังไง เมื่อไหร่วะครับ!?!

 

คนสวยงง!

 

“ใจหล่อแต่งี่เง่า...” จิกกัดไปซะที ก่อนที่จะโดนคุณครู ‘ทำโทษ’ ด้วยการหอมแก้มไปอีกหนึ่งที ข้อหาพูดจาไม่เข้าหู

 

...ใช่ว่าถ้าอยากจะหนีแล้วหนีไม่ได้...

 

แต่ที่ไม่อยากจะหนี เพราะอยากรู้ว่ามันเรื่องอะไร....

 

เขาเค้นสมอง นึกแล้วนึกอีกจนปวดหัว....

 

“มีคำใบ้มั้ย?”

 

หันไปมองหน้ามาเฟียใจหล่อด้วยสีหน้าแบบลูกแมว ทำให้คนที่พยายามแข็งใจทำใจแข็ง ใจอ่อนยวบยาบขึ้นมาทันที...

 

“พี่.....”

 

“พี่?”

 

“ใช่  ‘พี่’ เนี่ยแหละ คำใบ้”

 

“พี่... หรือว่าจะเป็นพี่ อุ๊บ!”

 

มือใหญ่เลื่อนขึ้นมาตะครุบริมฝีปากบางไว้อย่างรวดเร็วและแน่นหนาไม่ให้มีเสียงเรียกชื่อใครบางคนลอดออกมาให้ได้ยินแม้แต่น้อย หน้าตาที่ดูโหด โฉด ชั่ว อยู่แล้วยิ่งน่ากลัวเข้าไปอีก นี่ถ้าแฟนคลับมาเห็นจะร้องไห้มั้ยนะ?

 

“นึกออกแล้วใช่มั้ย? งั้นก็....ตามสัญญา”

 

อ้อมกอดคลายออกอย่างง่ายดาย ก่อนที่ร่างสูงจะนอนหันหลังให้แบบบอกเป็นนัย ๆ ให้ดูโอรู้ว่า ‘กูงอน!’

 

เออ... งอนก็งอน ง้อก็ได้วะ ผิดเองแหละที่ไปหลวมตัว(?)ถ่ายรูปกับพี่แสตมป์ เฮ้อ....

 

...แต่จะง้อยังไงนี่สิ

 

เขาเองก็ผู้ชาย จะให้มาง้อผู้ชายตัวสูง ๆ แบบ... ‘โอ๋ๆๆ ดีกันเถอะนะที่รักจ๋า... เค้ารักนะตัวเองงง จุ๊บๆ’ มันก็คงจะพาลให้ขนลุกเกรียวทั้งคู่นั่นแหละ

 

อืม.... เอาไงดี

 

ร่างบางลุกขึ้นนั่งชันเข่า ยกสองมือขึ้นกอดเข่าไว้แล้วก้มหน้าลง ทำให้ผมสวย ๆ ที่เจ้าตัวทั้งรักทั้งหวงลงมาปิดหน้าไว้ทั้งหมด

 

เมื่ออีกฝ่ายลุกขึ้นมานั่งแล้วเงียบไปแบบนั้น คุณครูใจหล่อก็เริ่มใจเสีย คิดว่าคนข้างกายอาจจะร้องไห้เพราะน้อยใจเหมือนตอนนั้นอีกก็เป็นได้ จึงลุกขึ้นมานั่งข้าง ๆ และยกมือขึ้นแตะไหล่บาง

 

“ซิน......”

 

อยากถูกง้อแท้ ๆ แต่กลับต้องมาเป็นคนง้อเหรอวะเนี่ยยยยยย !?!

 

“ก็ในใจฉัน... มีแต่เธอ มีแต่เธอ....”

 

เสียงร้องเพลงเบา ๆ แทรกขึ้นมาในความเงียบ ก่อนที่ใบหน้าหวานจะเงยหน้าขึ้น สบตากับดูโอที่ทำหน้าเหวอนิด ๆ แบบคนเก็บอาการไม่เป็น

 

“แค่นี้คงจะเข้าใจนะ? ไอ้คุณครูนัทใจหล่อ”

 

“..................”

 

“หรือยังไม่หายงอนงี่เง่าอีก?”

 

“..................”

 

“ไหน  ๆ วันนี้ก็เป็นวันพิเศษ ....เห็นแก่รางวัลหรอกนะ”

 

 

จุ๊บ!

 

 

“เยอะ....”

 

“ไป! กลับบ้านนอนได้แล้ว!”

 

หลังจากถูกร้องเพลงง้อกับโดนขโมยหอมแก้มไปหนึ่งที คุณครูพี่นัทก็ลุกจากเตียง และทำท่าว่าจะเดินออกไปจากห้องจริง ๆ ถ้าไม่มีมือของใครบางคนคว้าเอาไว้

 

“คิดอีกที... นอนด้วยกันนี่แหละ”

 

“ซิน ....คิดดีแล้วนะ?” ถึงจะถามออกไปแบบนั้น แต่ร่างสูงก็แทบจะกระโจนลงบนเตียงอีกครั้งด้วยความดีใจ

 

“...อย่ามา อย่ามา เพราะว่าคุณนัทเมาอยู่หรอกนะครับ”

 

เทพผมยาวสุดสวยหันหน้าหนีไปอีกทาง เพื่อซ่อนใบหน้าแดง ๆ ไว้ไม่ให้อีกฝ่ายเห็น

 

“อีกอย่าง... มันดึกมากแล้วครับ นอน ๆ ๆ ๆ ”

 

มาเฟียใจหล่อยิ้มกว้าง ก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างหู

 

“ยังไม่ง่วงอ่ะ หาอะไรทำก่อนนอนไม่ได้เหรอ?”

 

พลั่ก!

 

“ถ้ายังไม่ง่วงก็ลงไปอยู่ข้างล่างคนเดียวเลยไป!”

 

“อูย... เจ็บนะเนี่ย” ร่างสูงลูบหัวลูบหางตัวเองอยู่ที่พื้น เพราะพระบาทที่ ‘เทพ’ ประทานให้นั้นโดนเข้าเต็ม ๆ จนแทบจุก แต่ก็ยังไม่วายหยอดมุกใหม่เมื่อกลับขึ้นมานอนบนเตียง

 

“ไหนว่าจะรักกันเบา ๆ ไง”

 

“บางทีความรักก็ต้องการความรุนแรงว่ะครับ ไอ้คุณนัท.... ใจหล่อ”

 

 

 

 

 

“จริงน่ะ?”

 

 

 

 

“นอน!”

 

ประกาศิตสุดท้ายจากคนหน้าสวยแต่โคตรดุทำให้คนหน้าดุแต่ที่จริงกลัวเมีย(?)นอนเงียบ ๆ นิ่ง ๆ ไปตลอดคืน....

 

 

 

 

END.

 

 

 


อะไร... ทำหน้าแบบนั้น...
มองหาถมขาวล่ะสิ Cry

มิบังอาจจริงๆ คู่นี้....

ที่จริงลงในบอร์ดไปรอบนึงแล้ว แต่ก็อยากเอาความรักน่ารักมาเผยแพร่ต่อ
(ความจริงคือไม่มีอะไรจะอัพ? หมดมุก? ฟิค D18 ไม่เสร็จ? ติดเฟส? ...ใช่มั้ย?)

 

 

 

ถึงจะอัพบล็อกไม่บ่อย แต่ก็อย่าเพิ่งลืมเค้าน้า~ TT{}TT
//แผ่รัศมีฮูเนะใส่ทุกๆคน

 

ปล. ไม่มีใครสังเกตเห็นสินะ... ที่ใช้สรรพนามหลากหลายแทนตัวพี่นัทและพี่ซินก็เพราะว่า...
อยากให้เสียงเรียกชื่อ "นัท" กับ "ซิน" เป็นเสียงของเค้าทั้งสองคนที่เรียกกันและกันเท่านั้น~ (เพ้อเจ้อ)


(แต่คราวหน้าไม่เอาละ ยาก...เกิน 555555)

edit @ 8 Mar 2011 13:07:24 by ●•WàtëR MéLõÑz•●

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

แต่งน่ารักจริงๆเลยค่ะ

นั่งอ่านไปยิ้มไปเลยทีเดียว

ขอบคุณสำหรับฟิคค่าาcry

#1 By •[RainY]• on 2011-03-08 13:58

...เพ้อเจ้อจริงจัง...
กร๊ากกกกกก
เดี๋ยวนี้ริอาจจิ้นหนุ่มสามมิติแล้วเรอะ!!!

#2 By -:+Hell whalE+:- on 2011-03-09 00:55

น่ารักค่ะ แต่งเก่งนะ

เรานั่งอมยิ้มเขินไปเขินมาเนี่ย

แต่งแบบนี้อีกนะ สู้ๆๆ =)

#3 By shihal2u on 2011-04-05 01:31

อึ๊ อ๊ะ เก๊าเพิ่งรุ้ว่าตัวเองเล่นบล๊อกใช้ชื่อนี้

เก๊าเอง จำเก๊าได้มิ

#5 By shihal2u on 2011-04-10 01:58

ฟิคน่ารักมากๆเลยค่ะ
แต่งอีกเยอะๆนะคะ ^^

#6 By ppl (101.108.193.212) on 2011-05-24 20:54

น่ารักจ้าconfused smile
ทั้งน่ารักและก็ขำไปในตัวเลย

ขอบคุณสำหรับฟิคเรื่องนี้นะคะ

#8 By ninejesan (125.24.114.169) on 2011-09-11 20:55

เค้ากำลังบ้าคู่นี้อยู่เลย ไม่นึกว่าจะเซิทกูเกิ้ลมาเจอฟิคที่โมจี้แต่ง มันน่ารักมากกกกกกกก !!!

ไม่ผิดหวังเลยอะ ขออีกตอนได้ไหมนัทซินอะนัทซิท!!

#9 By pigg on 2011-12-12 13:30

รัก นัทซิน

LOVE Sin มว๊ากกกกกกกกกกกกกก

เรื่องน่ารักดีค่ะ แบบ นึกภาพออกเลย เขิลๆๆ

#10 By rozenvivi (182.93.198.39) on 2012-04-29 13:21

5555 น่ารักมากเลนอ้ะ

#11 By RoseApple on 2012-09-27 17:31